BUDOWA KOTA
Koty podobnie jak człowiek są ssakami. Podstawowe cechy budowy ssaków są takie same.
Dorosły kot (oczywiście domowy) waży 2 do 5 kg, choć są wyjątki.Ciężar najmniejszych kotów dziko żyjących (cętkowanych rudych kotów z Indii i Sri Lanki) rzadko przekracza 1,5 kg, a na przykład lew waży do 250 kg.
Gibkość. Kot ma nieprawdopodobnie giętkie ciało, ponieważ jego kręgosłup utrzymują mięśnie, a nie więzadła, jak u człowieka. Innym czynnikiem zwiększającym gibkość kota jest to, że ma on o 29 kręgów więcej niż człowiek. Z kolei budowa stawu ramiennego umożliwia obracanie przednich łap prawie we wszystkich kierunkach. Natomiast w przeciwieństwie do nas kot nie posiada kości obojczykowej (niewielkie szczątki tkanki obojczykowej ukryte są głęboko w mięśniu piersiowym). Pełna kość obojczykowa poszerzała by klatkę piersiową naszemu kotu oraz zmniejszałaby jego zdolność do przeciskania się przez wąskie otwory, jak i ograniczałaby długość kroku. U człowieka kość obojczykowa umożliwia unoszenie ramion w górę. Ponieważ ten ruch nie jest potrzebny kotu, więc jej nie posiada.
Mózg. Części mózgu kota związane ze zmysłami są dobrze rozwinięte, zgodnie z wymaganiami dobrego myśliwego, którego skuteczność zależy od sprawności mechanizmów wykrywania. Z kolei "ośrodki inteligencji" znajdujące się w płatach czołowych są znacznie prostsze niż u Naczelnych takich, jak człowiek i małpa, a także u innych bardzo inteligentnych zwierząt, np. delfinów (ale nie myśl sobie, że kot to jakieś głupie zwierzę, jest wręcz przeciwnie).
Przewód pokarmowy. Koty są znacznie bardziej wyspecjalizowanymi zwierzętami mięsożernymi, niż psy i mają układ pokarmowy dostosowany wyłącznie do pokarmu mięsnego. W związku z tym jelito kota jest proporcjonalnie krótsze od wszystkożernego człowieka lub psa. Ciekawe jest, że jelito kota domowego jest nieco dłuższe od jelita kota dziko żyjącego prawdopodobnie dlatego, że nasi ulubieńcy przyzwyczaili się do urozmaiconych dań o nieco mniejszej zawartości mięsa.
Zęby i czaszka. Nasz kot powinien mieć 24 zęby mleczne i 30 zębów stałych - 16 w szczęce i 14 w żuchwie.(oczywiście najpierw mleczne a dopiero póĄniej stałe). Są to kły, zęby służące do kąsania oraz wyspecjalizowane, podobne do noży siekacze, których zadaniem jest przecinanie mięsa. Kły u dzikich zwierząt są głównym narzędziem do zabijania. Siłę chwytu szczęk zwiększa krótka i mocna żuchwa, poruszana bardzo silnie rozwiniętymi mięśniami, które są przytwierdzone do wzmocnionych łuków kostnych, odpowiednio osadzonych w czaszce. Czaszka kota charakteryzuje się także dobrze rozwiniętymi strukturami kostnymi, do których należą duże komory słuchowe. Zwiększają one wrażliwość na bodĄce dĄwiękowe. Kot słyszy nawet przebiegającą mysz lub ptaka szeleszczącego liśćmi drzewa.
Sylwetka kota. Choć psy domowe odznaczają się ogromną różnorodnością kształtów i wielkości, nie udało się jeszcze wyhodować kota o anatomicznie krańcowych kształtach. Odróżnia się trzy podstawowe sylwetki: krępą, muskularną, szczupłą. Kot o krępej budowie ma wygląd solidny, krótkie i mocne nogi, szeroki grzbiet i zad oraz krótką, okrągłą głowę z przypłaszczonym pyszczkiem. Kot muskularny ma nogi średniej długości, grzbiet i zad ani szerokie, ani wąskie i nieco zaokrągloną głowę. Kot szczupły ma lekką sylwetkę o długich, eleganckich i smukłych nogach. Odznacza się wąskim grzbietem i zadem oraz długą, wąską i szpiczastą głową.
Mięśnie kota. Miesnie kota wspomagają giętki, typowy dla łowcy kręgosłup, zapewniając w razie potrzeby maximum efektywności i siły. Sielnie rozwinięte sa u kota mięśnie szczęk, nóg i grzbietu ułatwiające pogoń i zabijanie ofiary.podobnie jakiego dziko żyjący krewni, dzieki uzupełniającej się budowie kośćca i mięśni, wydatkuje podczas zwykłego chodu minimalna ilość energi zachowując siły na polowanie.
Ogon kota. Kot używa go jako przeciwwagi. Zasada jest taka: jeżeli nasz kocurek idzie po wąskiej barierce i chce spojrzeć w dół lub na boki, to zmienia się jego środek ciężkości, dlatego przesuwa ogon w przeciwnym kierunku i w ten sposób przywraca położenie środka ciężkości i zapobiega upadkowi.
Ogon stanowi przeciwwagę także wtedy, gdy kot chce szybko zawrócić w czasie biegu. Każdy może to zobaczyć, wystarczy poobserwować geparda ścigającego swój obiad. Przy każdym zwrocie ogon porusza się w przeciwnym kierunku do ruchu ciała, aby przez ułamek sekundy zapewnić naszemu myśliwemu równowagę podczas manewru zakręcania. Więc nie ma co się dziwić, że gepard mistrz sprintu wśród kotowatych ma tak długi ogon
Przejdź do działu: lub do działu:
